Boek Nederlands

Glas tussen ons

Toon Tellegen (auteur)

Glas tussen ons

Toon Tellegen (auteur)
Toon Tellegen stelt in deze bundel persoonlijke gedichten de afstand tot de ander centraal. Soms is die afstand letterlijk onoverbrugbaar, zoals bij overleden dierbaren: ‘waarom wil mijn moeder nog altijd iets van mij weten? / het is winter, ze staat voor het raam, tussen de vitrages, / ik kijk haar aan, glas tussen ons en schaamte’. Maar ook bij ontmoetingen in het dagelijks leven lijken hij en d
Extra onderwerp
POE
Titel
Glas tussen ons
Auteur
Toon Tellegen
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Em. Querido's Uitgeverij, 2018
61 p.
ISBN
9789021415284 (paperback)

Besprekingen

Als ik opeens iemand anders was? Deze vraag van James Joyce ('Ulysses') zou de lezer van deze nieuwe Tellegen-bundel kunnen stellen. Tussen het ik en de ander zit een barrière, waardoor het kennen van de ander een probleem blijft. En wie is 'ik' en wat bezielt die ik in zijn pogingen zichzelf en de ander te begrijpen en te bereiken? Een handreiking is al een probleem, want van wie is die hand dan? En is de 'ik' van toen dezelfde als die van nu? Al dichtend relativeert Tellegen het woord 'ik' én de ander, want zijn wij niet allemaal overbodig? Deze kernvragen raken stuk voor stuk de problematische identiteit van de dichter, die de ander wel wil begrijpen en 'grijpen', maar weet dat het mistasten ook bij het leven hoort. Hoe naast is de naaste? Tellegen (1941) dwaalt door het eigen ik en beseft dat er geen vast ego is. Elk gedicht is een confrontatie. Een sublieme bundel als een schaamteloze spiegel.

Kijk, en daar is mijn tegenzin

Janita Monna schrijft wekelijks over poëzie voor Trouw

Of ik het nu het mooiste werk in de tentoonstelling vond, weet ik niet eens, maar het beeld bleef me een tijdje achtervolgen. Het was een bekende tekening van M.C. Escher: twee handen die uit het papier verschijnen, vingers die zichzelf als het ware scheppen. Ze riepen allerlei andere handen op. Getekende, door Leo Vroman bijvoorbeeld, en geschreven als deze van Toon Tellegen in zijn nieuwe bundel 'Glas tussen ons'.

Ik steek mijn hand uit

en leg hem op tafel

mijn broer wil hem schudden,

zo'n losse hand...

Net als bij Escher lijkt ook Tellegens hand zijn eigen gang te gaan, zich niet te onderwerpen aan de wil van zijn eigenaar. Een vervreemdend effect dat vaker optreedt in deze bundel. Ledematen, karaktertrekken en andere menselij- ke eigenschappen worden even gescheiden van het lichaam waar ze onderdeel van zijn. En zo wordt dat raadselachtige, lastig kenbare 'ik', dat zich maar moeilijk ergens mee laat vergelijken, van een afstandje tegen het lic…Lees verder