In deze inmiddels derde bundel zijn ruim vijftig columns, die Peter Buwalda (1971) voor de Volkskrant schreef, verzameld (Eerder verschenen: 'Suzy vindt van niet' (2014)* en 'Van mij valt niks te leren' (2015)**). De onderwerpen zijn divers van aard; hij schrijft bijvoorbeeld over het opnemen van de waterstanden en over slaaprituelen en plaatst kanttekeningen bij de Beatleskunde van Robert ten Brink. Hij geeft de lezer een - zo lijkt het - ongecensureerd kijkje in zijn privéleven, zijn gedachten en gevoelens. Echtgenote Suzy speelt in vele columns een rolletje. De korte verhalen (meestal iets langer dan twee pagina’s) hebben alle één ding gemeen: ze zijn recht voor de raap, eigenzinnig, messcherp en de schrijver drijft niet bij uitzondering de spot met zichzelf en met anderen. Buwalda leidt ons in zijn schrijfsels behendig van het ene onderwerp naar het andere – ook al liggen deze mijlenver uit elkaar. Het laatste (langere) verhaal in de bundel borduurt voort op de roman ‘Bonita Avenue’ die de auteur eerder publiceerde. Uitgave die gegarandeerd in de smaak valt bij menig literatuurliefhebber.