Boek
Nederlands

Waarom huil je, kleine uil?

Paul Friester (auteur), Philippe Goossens (illustrator)
Doelgroep:
Vanaf 3-5 jaar
Genre:
Als kleine uil heel erg hard moet huilen, proberen de andere dieren in het bos hem te troosten. Prentenboek met paginagrote illustraties in gedekte tinten. Vanaf ca. 3 jaar.
Titel
Waarom huil je, kleine uil?
Auteur
Paul Friester
Illustrator
Philippe Goossens
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Duits
Oorspr. titel
Heule Eule
Editie
1
Uitgever
Rijswijk: De Vier Windstreken, 2014 | Andere uitgaves
[28] p. : ill.
ISBN
9789051163629 (hardback)

Besprekingen

In het bos klinkt een geluid. Er huilt een uilenkind. De dieren van het bos proberen te achterhalen wat er aan de hand is met de kleine uil. Uit het nest gevallen misschien? Of verveelt ze zich? Heeft ze honger? Wat de dieren ook proberen, Uil blijft huilen. Ze maken een bloemenkrans, ze zingen en wiegen het uiltje in de zelfgemaakte hangmat heen en weer … tot Uil uit de hangmat vliegt en onder de vleugel van mama Uil op een tak tot rust komt. Als mama vraagt waarom ze huilt, zijn alle dieren zeer benieuwd naar het antwoord. Herkenbaar thema voor een grote groep jonge kinderen. Mooi verzorgd en gebonden prentenboek, met zowel paginagrote als op dubbele pagina's geplaatste, zeer sfeervolle, in warme boskleuren uitgevoerde prenten. Om samen veel te lezen en te herlezen. Vanaf ca. 4 jaar.

Waarom huil je, kleine uil?

Alle dieren in het bos willen weten waarom kleine uil ontroostbaar is en niet stopt met huilen. Is hij uit het nest gevallen? Heeft hij pijn? Is hij mama kwijt? Ze proberen hem allemaal te troosten met een cadeautje of een spelletje, maar niets helpt. Wanneer mama uil op de proppen komt, is hij vergeten waarom hij al die tijd huilde.
Jonge kinderen zijn vast vertrouwd met de vraag 'Waarom ween je?' Vaak weten ze het zelf niet. In dit verhaal wordt de spanning hoog gehouden tot op het einde. Veel dieren uit het bos passeren de revue bij kleine uil. Ze zijn allemaal even lief, alleen de strenge oude kever zorgt even voor een verrassing. Het einde vormt een beetje een anticlimax. Een gezellig verhaaltje toch om voor te lezen. De illustraties zijn niet echt een revelatie, eerder somber en diffuus.

Suggesties