Boek Nederlands

Serotonine : roman

Michel Houellebecq (auteur), Martin De Haan (vertaler)

Serotonine : roman

Michel Houellebecq (auteur), Martin De Haan (vertaler)
Komend voorjaar verschijnt de zevende roman van Frankrijks bekendste schrijver, die eerder furore maakte met dwarse meesterwerken als Elementaire deeltjes, Platform en Onderworpen. In zijn werk weet Michel Houellebecq steevast de vinger op de al dan niet zichtbare pijnpunten in de westerse samenleving te leggen. Als geen ander brengt hij met zijn unieke verbeeldingskrach
Titel
Serotonine : roman
Auteur
Michel Houellebecq
Vertaler
Martin De Haan
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Sérotonine
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij De Arbeiderspers, © 2019
303 p.
ISBN
9789029529020 (hardback)

Ook in de collectie als:

Boek: Nederlands, Frans
E-boek: Nederlands

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Houellebecq schreef zowaar een liefdesroman

De nieuwe Houellebecq doet sterk denken aan zijn debuut van 25 jaar geleden, maar is rijker, voller en warmer. Hoewel een kritische maatschappijanalyse niet ontbreekt, is Serotonine vooral een schitterende liefdesroman.

Vlak voor het einde van Michel Houellebecqs Serotonine begint de vereenzaamde verteller, wiens enige gezelschap tot dan de sport- en kookprogramma's op televisie waren, boeken te lezen. Eerst Dode zielen van Gogol, dan De toverberg van Thomas Mann. Zijn intuïtie zegt hem dat het een luguber boek is 'maar dat paste tenslotte bij mijn situatie, het juiste moment was ongetwijfeld gekomen'.

Aanvankelijk is er bewondering, daarna reserve, tot slot teleurstelling. Want net als 'die oude imbeciel van een Goethe, een van de meest sinistere wauwelaars in de wereldliteratuur' en net als Marcel Proust, plaatst Mann, als het erop aankomt, jeugd en schoonheid boven intellectuele en morele kwaliteiten. Florent-Claude Labrouste, zoals de 46-jarige verteller in Serotonine heet, komt tot de slotsom dat alle cultuur van de wereld nergens toe dient: 'Zelfs Proust en Mann, vertegenwoordigers van de meest glansrijke, diepzinnige en verfijnde beschavingen van hun tijd, werpen zich, als het e…Lees verder

Vruchtbare grond voor nihilisme

BOEKENBAL

In essentie gaan alle boeken van Michel Houellebecq over ’s mensen onverbeterlijke onvermogen tot geluk, maar nu Frankrijks zwartgalligste literaire exportproduct ons geestelijke welbevinden expliciet tot onderwerp neemt in zijn naar een gelukshormoon genoemde nieuwe roman, verslikt hij zich bijna in zijn eigen thema. Er rekening mee houdend dat u geenszins de eerste zult zijn, zou u Michel Houellebecq heel wat kunnen aanwrijven. Zeker als u, zoals iets te veel van zijn criticasters, de schrijver weleens met zijn personages verwart. Seksisme, racisme, homofobie en algehele onbehouwenheid zijn de vaakst gehoorde klachten wanneer het de met sardonisch plezier provocerende auteur betreft. Het enige wat u de grand-père terrible van de Franse literatuur niet kunt verwijten, is dat hij bang zou zijn van de grote thema’s: doorgedreven liberalisme in ‘De wereld als markt en strijd’ (1994) en ‘Elementaire deeltjes’ (1998), sekstoerisme en terreur i…Lees verder

Suicidale sisser

Verse zwartgeblakerde zieltjes zal Michel Houellebecq met zijn nieuwe roman niet winnen maar zijn acolieten kunnen weer harteloos dansen op zijn orgel des verderfs.

‘Het staat vast dat er veel meer zelfmoorden zouden zijn als de mensen dat eenvoudige getal zouden kennen: vierenhalve seconde.’ Een diepgaande kennis van de natuurkunde heeft Florent-Claude Labrouste niet nodig om zijn valtijd vanuit zijn Parijse woontoren te berekenen. Met een fles calvados achter de kiezen is dat handvol seconden makkelijk overbrugbaar, en dan kan hij zijn uitgeputte ziel in de handen van een (afwezige?) God leggen.

Labrouste heeft het wel geprobeerd, gelukkig zijn in dit leven, maar erg ver is hij niet geraakt. Er waren een paar pogingen tot liefde, er was een halfslachtige carrière als landbouwingenieur en eventjes was hij getuige van een mogelijke revolutie – zijn vriend Aymeric betrok hem toevallig bij een boerenopstand die met een suïcidale sisser afloopt. Verder viel er weinig troost te sprokkelen in dit aards bestaan. Labrouste put nog het meest plezier uit zijn MacBook en zijn Mercedes, en hij kan zich nog enigszins w…Lees verder

Kampioen van het treiterproza

Het failliet van de westerse samenleving gesymboliseerd in de lotgevallen van een depressieve ingenieur.

Vulgair, nihilistisch, pornografisch, seksistisch, vrouwonvriendelijk, homofoob, cynisch, populistisch, provocatief, conservatief, zwartgallig, fatalistisch, sleets, misantropisch, onuitstaanbaar...

Inderdaad.

Maar ook: grappig, origineel, ontroerend, fascinerend, verrassend, herkenbaar, maatschappijkritisch, stijlvol, virtuoos, confronterend, gelaagd, openhartig, schrijnend, poëtisch en troostend.

'Serotonine', de zevende roman van Michel Houellebecq, laat gegarandeerd niemand onberoerd. Daar zorgt de überfoute hoofdpersoon wel voor. De 46-jarige landbouwkundig ingenieur Florent-Claude Labrouste, het alter ego van de schrijver, kijkt het liefst de hele dag naar sport op tv. Hij rijdt 160 kilometer per uur in zijn fourwheeldrive en saboteert de rookmelders op zijn hotelkamer om stiekem te kunnen paffen. Groenafval gooit hij in de glasbak, homo's noemt hij 'flikker' en vrouwen ziet hij in de eerste plaats als hoer.

Dat zo'n onhebbelijk sujet toc…Lees verder