Boek
Nederlands

De bloemen : roman

Koen Peeters (auteur)

Besprekingen

Koen Peeters zit zijn voorvaderen op de hielen in fijnzinnige familieroman

Koen Peeters zit zijn voorvaderen op de hielen in fijnzinnige familieroman

Een klein Kempisch boekske

Een onversneden familieroman, dat verwacht je niet meteen van ironicus Koen Peeters. In De bloemen brengt hij het lijnenspel tussen de generaties en tussen vaders en zonen fijnmazig in kaart. Na zijn erg geslaagde Grote Europese Roman opteert hij voor een 'klein Kempisch boekske'. Maar wat een rijk boekske.

"Stamboom, wat een vreemd woord vond ik dat altijd al, voor dat knoestige, vervlochten struikgewas van genetica. Zoals in een streekroman, gaat het over eenvoudige, wonderbaarlijke levens in de Kempen", zo noteert de verteller in De bloemen zijn missie. Op het eerste gezicht verandert Koen Peeters het geweer drastisch van schouder met deze stevige heimatroman, die een volle eeuw bestrijkt en de levens van zijn grootmoeder en grootvader, ooms en vader op de hielen zit. Maar voor een rechtoe rechtaan familiesaga vol straffe anekdotiek moet je natuurlijk niet…Lees verder

Grote Europese roman (2007) : Koen Peeters (°1959)

In Grote Europese roman (2007) heeft Koen Peeters (°1959) een uitgekiende vorm gevonden voor een boek over de Europese gedachte. Robin, het schrandere en tegelijk ongrijpbare hoofdpersonage, maakt in opdracht van zijn uitgebluste werkgever Theo Marchand, een vederlichte rondgang langs 36 Europese hoofdsteden. Beiden zijn werkzaam in de wereld van de marketing en reclame. Dauphin Robin verlangt naar een allesverterende liefde, terwijl zijn baas Theo meer en meer in de greep raakt van zijn verleden. Robin voert tijdens zijn hinkstapsprongen door Europa ijle gesprekjes en legt in zijn Moleskineschriftje pientere woordenketens aan. Ontmoetingen, woorden, atmosferen: hij vangt ze alsof hij vlinders opprikt. In Peeters' hoofdpersonages spiegelen zich zowel de vermoeidheid als de wilskracht van het oude continent. "Ik denk dat ik carrière maak. Vlot en toch integer ben ik, jong en zelfbewust. Vaak voel ik me de slimste van allemaal, maar soms ook een moordenaar die nooit is ontdekt", zo zegt Robin. Ironie en melancholie reiken elkaar in Grote Europese Roman (een titel die knipoogt naar de Great American Novel) op ongewone wijze de hand.

In deze ongemeen rijke en subtiele roman, waarmee Peeters de shortlist haalde van de Libris Literatuurprijs, worden voortdurend pertinente vragen gesteld over de taalbarrières ("Wie beheert de talen als we elkaar slordig ontmoeten in stations, vliegtuigen en op conferenties?"), de verhoudingen tussen werkgevers en werknemers, het verglijden van de tijd of het Europese verleden. De neergang van Theo en de opgang van de rusteloze Robin: Peeters draagt in dit boek ook het estafettestokje van de generaties over.

Grote Europese roman is een wonderlijke en grillige Europese legpuzzel, een literair Monopoly waar je dagenlang aan de slag mee blijft. Een boek met de kleine glans van weemoed en banaal geluk, subtiel aangeblazen door de grote adem van de geschiedenis.

Wie houdt van humor, spitse gedachten, mooie taal en een slimme constructie wordt niet teleurgesteld

Pieter Steinz in NRC-Handelsblad

Europa is meer dan het vastleggen van regels over de lengte van rui…Lees verder

De hoofdstedenverzamelaar

Ronkende Europaverklaringen beheersten de voorbije dagen de frontpagina's. Koen Peeters' Grote Europese roman lijkt wel het perfecte antidotum tegen al dat verbale Europese tromgeroffel. Hoofdpersonage Robin maakt een vederlichte rondgang langs 36 Europese hoofdsteden. Hij voert ijle gesprekjes en legt pientere woordverzamelingen aan. Stap voor stap wordt Peeters' taferelenboek een fijnmazig 'periodiek systeem van Europa'.

Samen met Atte Jongstra moet Koen Peeters (°1959) een van de meest merkwaardige encyclopedisten uit de hedendaagse Nederlandse letteren zijn. In vrijwel elk boek sluipen talloze personages met een verzamelmanie door de pagina's. Hun onbedwingbare aanleg voor lijstjes vormen even zoveel afsplitsingen van de bewaarzucht van de schrijver zelf. In zijn vroege werk mocht de filatelie vaak als prototypische verzameling fungeren en ging ze hand in hand met zijn fascinatie voor Belgisch Congo, Afrikaanse kunst en het koningshuis.

Toch zijn Peeters' romans zelden te herleiden tot omgevallen boekenkasten, laat staan tot een parade van Wikipediakennis. De weetlust is telkens omwikkeld met een bedrieglijke lichtheid en met slimme koordjes verbonden met het geheel van zijn oeuvre. Nergens overvleugelt de noodzakelijke dosis spielerei de inhoud. Gaandeweg kregen de Peetersverzamelingen een abstractere dimensie. Meer en meer begonnen de personages in de residu's van de dagelijksheid te graa…Lees verder

Loopt Gij met ons mee?

Koen Peeters beklom zijn stamboom en daalde weer af met verhalen over zijn vader en grootvader. En over God, want die was overal.

Gelukkig maak ik altijd aantekeningen bij het lezen, want het is nu een week geleden dat ik De bloemen uitlas en er is me van de nieuwe Koen Peeters niets bijgebleven. Niet dat het een vervelend boek is, verre van. De bloemen leest prettig weg en hindert geen moment. Toegegeven, grote complimenten zijn dat niet.

De bloemen bestaat uit een aantal verhalen die elkaar vinden. Twee daarvan spelen zich af in het verleden: de levensverhalen van Koen Peeters' vader en grootvader. Een derde verhaal speelt zich af in het heden en toont de auteur zelf, die grasduint in oude brieven en andere documenten. Op basis daarvan reconstrueert/fantaseert hij de levens van zijn grootvader en vader. (In een nawoord waarschuwt de auteur: 'Niets is waar in deze roman. Hij is hooguit zeer losjes geïnspireerd op familieverhalen.') Deze hoofdstukken in het heden hebben iets column-achtigs: nuchtere, haast journalistieke observaties, met milde humor en een likje melancholie. Een beetje in de stijl van J…Lees verder

Alleen in de zandbak

Is er iets dat ons continent samenhoudt? In zijn Grote Europese roman stuurt Koen Peeters een man op rondreis, op zoek naar trends in relatiegeschenken.

Soms is het niet moeilijk om een land te beschrijven. Iedereen kan zich wel iets bij the American dream voorstellen en ook liberté, égalité et fraternité laat weinig te raden over. Je kunt je afvragen of in de Verenigde Staten nog altijd iedereen een reële kans op welvaart heeft, en of in Frankrijk ook vandaag gelijkheid en broederschap vooropstaan. Maar de slogans zijn er. Reclamecampagnes kunnen altijd terugvallen op die ijzersterke motto's. Maar hoe doe je dat met Europa? Hoe vat je het oude continent samen? Koen Peeters worstelt met de vraag in zijn Grote Europese roman .
De Great American Novel bestaat al, schrijft Peeters in de aanhef van zijn boek, en daarom wil hij een Grote Europese Roman schrijven. Die bestaat nog niet, weet hij, nadat hij het aan Google heeft gevraagd. Peeters beseft dat die Europese roman zal afwijken van zijn Amerikaanse broer. Want waar kan een Europese roman over gaan? De structuren die we nu kennen als 'Europa' zijn immers voornamelijk ambte…Lees verder

Bloemen voor het vaderland

In De bloemen traceert Koen Peeters zijn voorvaderlijke wortels in de Kempen. De eigenzinnige streek- en familieroman zet zijn oeuvre florissant voort.

Oppervlakkig bekeken lijken we ver verwijderd van de internationale richting die Koen Peeters (°1959) met zijn Grote Europese roman (2007) was ingeslagen. Ten gronde is er echter niets nieuws onder de zon. Van de hoofdsteden van Europa tot de bloemen die uitgezaaid zijn over de bladzijden van zijn familiegeschiedenis: altijd gaat het om verzamelingen die het lokale verleden aansluiten op het globale heden. Wat Peeters zoekt, zijn sporen, restanten van wat verdwenen is. In die zin is hij zelfs een documentair schrijver. Alleen toont de reconstructie van het verleden ook altijd een fictie van het heden. Dat is zijn ironie, het is de bron van zijn verbeelding. Ook in De bloemen , waar hij het levensverhaal van zijn vaders tot een spiegel maakt van de 'vederlichte vooruitgang' in de Kempen. Een spiegel die ook de schrijver zelf toont.

Het begin is als thuiskomen: lichtvoetig, trefzeker. Met een knipoog naar de conventies van de pastorale vertelt…Lees verder

Er zijn drie hoofdfiguren in de nieuwe roman van Koen Peeters: de mens, de Kempen en God. Ze worden stuk voor stuk geconfronteerd met dezelfde tegenstrever die sterker is dan zij: de tijd. De bloemen is dan ook een roman over de veranderlijkheid van de mens, de wereld en de bovenwereld. "Niets is blijvend tenzij de beweging," zo vat de verteller de hoofdthematiek van zijn boek samen. En welk symbool zou dat beter kunnen uitdrukken dan de bloemen, deze kwetsbare en vergankelijke vormen van leven, die er elke dag anders uitzien, en die in vele gevallen typisch zijn voor een bepaalde tijd? Zo koopt de verteller "een ouderwets boeketje van fresia's en anjers" omdat die hem terugbrengen naar zijn jeugd: "Zijn dat ook geen typische bloemen van de jaren zestig: zo onschuldig, zo ongevaarlijk?" Bovendien staan bloemen "voor iets tussen mensen. Voor hoe je je leven inricht." Zeg het met bloemen, luidde de reclameslogan, en dat is wat deze roman van Peeters doet. Via bloemen praten over …Lees verder
Koen Peeters (1959) debuteerde in 1988 en heeft sindsdien heeft een negental boeken op zijn naam staan, waarvan "Grote Europese roman" uit 2007 de bekendste en meest bejubelde is. Hij noemt zichzelf "een overtuigd Belg" en studeerde communcatiewetenschappen en antropologie. Voor deze roman keert hij terug naar de zijn geboortestreek de (Vlaamse) Kempen. Deze roman is een fictieve familiekroniek waarin langs de mannelijke lijn (grootvaders, vaders en zonen) wordt verteld over de veranderingen die zich in de loop van de twintigste eeuw voltrokken. Centraal staat de veranderde omgang met het katholiek geloof, van de roomse piëtiet van de grootouders tot de geloofsafval van de schrijver. Peeters beschrijft dit proces met liefde en zonder ironie, in een heldere poëtsche stijl. Mooi vormgegeven gebonden uitgave, in een stijl die verwijst naar werk van boekverzorgers uit het interbellum; normale druk.

Over Koen Peeters

Koen Peeters (Turnhout, 9 maart 1959) is een Vlaams schrijver.

Biografie

Koen Peeters is een van de vijf zoons van volksvertegenwoordiger Renaat Peeters. In 1977 ging hij communicatiewetenschappen studeren aan de Katholieke Universiteit Leuven, aangevuld met een postgraduaat sociale en culturele antropologie in 1981. Na zijn studies werkte hij in verschillende bedrijven. Hij debuteerde als schrijver in 1988 maar bleef al die tijd gewoon werken. In 1995 ging hij aan de slag bij de sponsordienst van CERA-Bank en bleef na de fusie met KBC Groep aan boord in diverse functies. Sinds januari 2018 is hij voltijds schrijver. Peeters woont in Heverlee, is gehuwd en heeft drie kinderen.

Werk

In 1988 verscheen zijn debuutroman Conversaties met K., een losse collectie Belgische anekdotes. Het hoofdpersonage was Robert Marchand. Deze keerde ook in latere romans terug. In 1991 werd Bezoek onze ke…Lees verder op Wikipedia