Boek
Nederlands

Mijn tuin, mijn paradijs : Elizabeth en haar Duitse tuin

Elizabeth von Arnim (auteur), Mien Van Eek (vertaler)
+1
Mijn tuin, mijn paradijs : Elizabeth en haar Duitse tuin
×
Mijn tuin, mijn paradijs : Elizabeth en haar Duitse tuin Mijn tuin, mijn paradijs : Elizabeth en haar Duitse tuin

Mijn tuin, mijn paradijs : Elizabeth en haar Duitse tuin

Genre:
Autobiografisch relaas van een Australische vrouw (1866-1941), die na haar huwelijk met een Duitse graaf zich geheel wijdde aan het tuinieren.
Onderwerp
Tuinen
Titel
Mijn tuin, mijn paradijs : Elizabeth en haar Duitse tuin
Auteur
Elizabeth von Arnim
Vertaler
Mien Van Eek
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
Elizabeth and her German garden
Uitgever
Tiel: Noordboek, 2022
160 p. : ill.
ISBN
9789056159870 (paperback)

Besprekingen

Uitgeverij Gianotten vatte het plan op enkele klassiekers uit de tuinliteratuur te publiceren. Aanvankelijk doet het boek Elizabeth en haar Duitse tuin wat anachronistisch aan qua stijl, maar stilaan palmt het autobiografische boek je in door het -- soms naïeve -- enthousiasme waarmee Elizabeth von Arnim het over haar tuinavontuur heeft. Zij was een nicht van de bekendere Engelse schrijfster Katherine Mansfield, gehuwd met de rijke graaf Von Arnim, met wie ze vijf kinderen had. Ze raakte in de ban van de verwilderde tuin bij een oud familielandgoed in Pommeren. Als een dilettant begon ze haar geheime tuin, waar ze voor het eerst alleen gedurende zes overheerlijke weken verbleef, vorm te geven, wat merkwaardig was voor een 19e-eeuwse vrouw, die zelfs niet eens een spade mocht hanteren. Er zit heel wat humor in haar boek, bv. als ze de strubbelingen met haar tuinman beschrijft, die op den duur door haar onmogelijke opdrachten zijn ontslag indient. Niet alleen haar echtgenoot, die…Lees verder
Een boekje dat in 1898 werd geschreven over een tuin. Elizabeth von Arnim, geboren in Australië, trouwde met een Duitse graaf en bracht de begintijd van haar huwelijk door op het Duitse platteland. In die tijd hadden vrouwen weinig vrijheden en mochten zich alleen met het huishouden bezighouden. Elizabeth vormde hierop een uitzondering en bracht met haar kinderen zoveel mogelijk tijd in haar tuin door. Haar grote frustratie was dat zij er niet zelf in mocht werken, maar een tuinman nodig had. Die las zij voor uit tuinboeken om hem te vertellen hoe het moest. Al haar 'speldengeld' besteedde ze aan planten. Het kleine boekje is zeer goed vertaald en leest als een roman, vooral omdat de schrijfster voor die tijd behoorlijk moderne opvattingen over de emancipatie van de vrouw had. De doelgroep is niet de groep mensen die precies willen weten hoe ze een tuin moeten spitten, maar de liefhebbers van tuinliteratuur, die al dan niet een eigen tuin hebben.