Anno 2024 duikt er weer een mystiek zussenviertal op in wat ongetwijfeld een bestseller zal worden: Coco Mellors' Blue sisters . Als Alcotts zusjes March in de eenentwintigste eeuw geboren waren in een disfunctioneel New Yorks gezin, dan klonken ze waarschijnlijk als Mellors' zusjes Blue.

De Amerikaanse auteur bewees met haar debuut Cleopatra en Frankenstein al dat ze een neus heeft voor wat jonge vrouwen op Booktok het liefste lezen. In haar tweede roman volgt ze de levens van advocaat Avery, bokskampioen Bonnie en topmodel Lucky na de fentanyl-overdosis van hun zachtaardige zus Nicky. Zij leed aan endometriose, een ziekte waar pijnstillers niet tegen opgewassen zijn. Een jaar na Nicky's tragische dood ontmoeten de overblijvende zussen elkaar om de verkoop van hun ouderlijke flat in de East Side tegen te houden.

De drie zijn getekend door hun kindertijd, waarin ze probeerden de zorg en de stabiliteit te vinden die hun ouders niet konden bieden. En hoezeer de zussen ook een 'wij tegen de wereld'-houding hoog hielden, onderhuids bestond er wedijver: “Er was nooit genoeg aandacht, nooit genoeg geld, nooit genoeg liefde voor iedereen. Dus vochten ze om elk flintertje.”

Trendy

Dat gevecht gaat door, want de zussen zijn incompatibel. De stoïcijnse Bonnie vlucht in het boksen, en de geheime liefde voor haar boksleraar. De perfectionistische Avery pronkt na de heroïneverslaving als tiener nu met haar carrière, haar dure huis in Londen en haar perfecte huwelijk - tot ze vreemdgaat. En model Lucky denkt niet aan de dag van morgen: ze drinkt, snuift en slikt erop los, en probeert de aanranding uit haar jeugd te vergeten in de armen van one­night­stands.

Zal de dood van Nicky de zussen verder uit elkaar drijven of zal de navelstreng sterker blijken? “Een zus is geen vriendin”, schrijft Mellors. Zusterschap is taaier, moeilijker, ingewikkelder dan vriendschap, maar de band is essentieel en onvervangbaar. Mellors drijft de tragedie niet op de spits. Ze schrijft vlot, verpakt weinig opzienbarende levenswijsheden in hapklare en citeer­bare zinnen, en zoet de finale net voldoende om zowel natte zakdoeken als zuchten van opluchting te scoren.

Ondertussen vinkt ze alle modieuze hokjes af. Jetsetten tussen L.A., New York, Londen en Parijs? Check. Lgbti-relatie? Check. Designhuis in Hampstead? Check. Niks mis met trendy onderwerpen als een auteur daar iets authentieks mee doet. Hier dienen ze vooral om een jong publiek mee in te pakken. Blue sisters zal goed verkopen, maar of deze roman binnen vijftig jaar een klassieker zal blijken zoals Little women ? Zo miraculeus is het getal vier nu ook weer niet.

Vertaald door Jan De Nijs. Ambo Anthos, 400 blz., € 23,99 (e-boek € 7,99).

Oorspr. titel: 'Blue sisters'.

Drie van elkaar vervreemde zussen, Avery, Bonnie en Lucky, die rouwen om de vroege dood van hun zus Nicky na een overdosis pijnstillers, proberen na een jaar om hun leven weer op te pakken en hun onderlinge band te herstellen. Ieder van hen heeft haar eigen problemen, waardoor ze al langer bezig waren om uit elkaar te groeien. Het overlijden van Nicky heeft dit alleen maar versterkt. Daarnaast voelen zij zich alle drie schuldig aan haar dood. Het voornemen van hun moeder om het oude familie-appartement in New York te verkopen zorgt voor een ommekeer in hun relatie. In afwisselende hoofdstukken worden vanuit het perspectief van een van de zussen de gebeurtenissen in het heden, maar ook die uit het verleden beschreven, waardoor duidelijk wordt waarom zij uit elkaar zijn gegroeid. Vlot geschreven, in fraai proza, met duidelijke karaktertekeningen en enkele expliciete seksscènes. Het verhaal schakelt tussen New York, Parijs, Los Angeles en Londen. De voornaamste thema’s zijn de unieke band die zussen met elkaar delen en het worstelen met een verslaving.