Boek Nederlands

Vloekschrift

Vloekschrift

Debuutbundel waarin de dichter zijn woede en het gevoel van ‘klem zitten’ kanaliseert.
Titel
Vloekschrift
Auteur
Arno Van Vlierberghe 1990-
Taal
Nederlands
Uitgever
[Gent]: Het balanseer, 2018
30 p.
ISBN
9789079202492 (paperback)

Besprekingen

Zoekende dichters

Slagzinnen en krachttermen.

Weinig dichters komen zo ketterend de poëzie binnen als de Vlaamse debutant Arno Van Vlierberghe. Zijn Vloekschrift is een manifest tegen de huidige samenleving en tegen alle poëzie die op veilig speelt. Hier horen we een dichter aan het woord die het meent en die zich van sardonische en zelfrelativerende humor bedient. 'Wat een prachtige crisis', luidt het al in het openingsgedicht. Maar de dichter spaart ook zichzelf niet in dat plaatje. Hij voert zichzelf als 'Arno' op. Arno zijn is geen pretje: 'Je ergste nachtmerrie: een dag jezelf volgen'. Alles voor de roem echter: 'Ervoor zorgen dat grote groepen invloedrijke dynamische figuren een leven lang je dood betreuren. Dat is de droom. Dat is mijn poëtica.' 'Wat is de Situatie?' vraagt Van Vlierberghe zich in de bundel af, met een verwijzing naar de vraag van de presentator van het journaal aan een reporter ter plaatse. 'De wanhopige vitaliteit van een Arno', luidt een van de antwoorden. Waartegen keert de dichter zi…Lees verder

Ten strijde met verzen

Vier Vlaamse en Nederlandse debuterende dichters trekken ten strijde zonder navelstaarderij, maar met experiment en engagement.

'Ik heb het even gehad met de poëzie', zei Lieke Marsman eind september in deze krant, enkele maanden na haar succesvolle romandebuut Het tegenovergestelde van een mens. Ze wilde 'weg van haar eigen navel' en zich 'richten op de wereld'. De ongelukkige suggestie is dat poëzie voor navelstaarders is. Vier recente debuutbundels bewijzen gelukkig dat niets minder waar is.

In het lijvige We komen van ver verwijst ook Carmien Michels (27) naar de neiging van haar generatie om weg te kijken van een wereld die in brand staat. Zo schrijft ze in het gedicht 'Middenrif' een regel die neigt naar escapisme: 'Als je de wereld tot droom verbouwt/ heb je geen last van nachtmerries'. Als er in Michels' poëzie echter al sprake is van een droomwereld, dan schuilt die hoogstens in het beeldende karakter van haar verzen, die soms een haast aforistische zeggingskracht hebben: 'Onmacht is jezelf wijsmaken/ dat oude lijken 's nachts verpulveren/ tot o…Lees verder

Avant-garde, dadaïsme, hysterische poëzie zijn passende omschrijvingen bij de debuutbundel van de jonge Gentse dichter (1990). Er zijn drie hoofddelen, ‘De Zone’, ‘De Situatie’ en ‘De Methode’, waarbij ‘De Zone’ is verdeeld over drie thema’s met de mysterieuze namen ‘De Bastaardkindgedichten’, ‘De Eurolinesgedichten’ en ‘De Killzonegedichten’. De toon is op de eerste pagina meteen gezet: ‘Op onze weg dulden we geen tegenspraak – niet nu. Niet / nu we krijgen wat we vele eeuwen wilden: hysterische poëzie.’ ‘Vloekschrift’ is een totaal krankzinnige experimentele bundel, met bravoure geschreven en een heel eigen vormgeving: de strakke grafische omslag, het A5-schriftformaat en de proza-poëzievorm. Deze in taal verwerkte razernij vindt haar oorsprong in onmacht en hopeloosheid van de jonge auteur, die klem zit. Na zelfreflectie, tabula rasa maken. ‘Organiseer elkaar. / Consolideer elkaar. / Wie komt in opstand, en tegen wat?' Krankzinnige bundel, of zoals de dichter het zegt: ‘Je moet dit…Lees verder