Boek
Nederlands
Een journalist raakt gefascineerd door een circusartieste en beleeft fantastische avonturen.
Titel
Circusnachten
Auteur
Angela Carter
Vertaler
Leonoor Broeder
Inleider
Sarah Waters
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
Nights at the circus
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Orlando, © 2020
351 p.
ISBN
9789493081260 (hardback)

Besprekingen

Girl power met vleugels

Roman. Angela Carter schreef donkere, kinky bewerkingen van sprookjes en folklore, waarin vrouwen weigerden passieve slachtoffers of Schone Slaapsters te zijn. Ook in haar magnum opus, de roman Circusnachten, is die girl power nadrukkelijk aanwezig. 

Toen de Britse schrijfster Angela Carter (1940-1992) stierf - aan longkanker, ze was pas 51 - schreef haar vriend Salman Rushdie een grafrede. 'De Engelse literatuur is haar meestertovenares, haar goede heks kwijt', treurde hij. Margaret Atwood deed er nog een schepje bovenop: 'Het verbazendste was wel dat iemand die eruitzag als een goede fee ook werkelijk een goede fee was. Ze leek je altijd iets te willen schenken - een talisman die je door het donkere bos zou leiden, een toverformule die magische deuren zou openen.'

Dat Carter zo vereenzelvigd werd met sprookjesfiguren was niet verwonderlijk. Haar verhalenbundel The bloody chamber en roman The magic toyshop waren donkere, kinky bewerkingen van sprookjes en folklore, een nieuw soort gothic waarin vrouwen weigerden passieve slachtoffers of Schone Slaapsters te zijn. In Carters verbeelding ontsnapt de zevende echtgenote aan Blauwbaard, slaapt Roodkapje met de wolf en wordt de Schone een beest om dichter bij haar Beest te ko…Lees verder

De nuchtere journalist Jack Walser is van plan een vermakelijk en niet al te complimenteus portret te schetsen van circusster Fere, de gevederde vrouw; in plaats daarvan raakt hij zo door haar gefascineerd dat hij zich bij het circus aansluit en op allerlei exotische locaties (het winterse, in dichte nevelen gehulde St-Petersburg, hartje Siberië) steeds fantastischer avonturen beleeft en uiteindelijk geheel 'zichzelf verliest'. Intussen raast de aarde op een nieuw tijdperk aan, we schrijven eind 1899. Het is een wervelende vertelling, een voortdurende mengeling van het gewone en bovennatuurlijke, van droom en werkelijkheid. Qua genre is het werk van Angela Carter (1940-1992) verwant aan dat van Ian McEwan, haar stijl evenwel is veel exuberanter. De in Engeland zeer populaire schrijfster is vooral bekend om haar korte verhalen; deze roman is een van haar beste.

Over Angela Carter

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Spudgun67

Angela Carter (Eastbourne, 7 mei 1940 - Londen, 16 februari 1992) was een Britse schrijfster en journaliste, en is bekend geworden met haar postfeministische magisch-realistische fictie.

In 1940 werd zij als Angela Olive Stalker geboren in het Engelse Eastbourne. Zij begon haar carrière als journaliste bij de Croydon Advertiser. Ze is twee keer getrouwd geweest. Met haar eerste man, Paul Carter, huwde zij in 1960, maar in 1969 vertrok zij naar Japan, daartoe in staat gesteld door het geld dat ze won met de William Somerset Maugham-Award voor literatuur. Zij woonde twee jaar in Tokio, en trok vervolgens door de Verenigde Staten, Azië en Europa. Na twaalf jaar huwelijk scheidde zij officieel van haar eerste echtgenoot. Het grootste deel van de jaren 1970 en 1980 verdiende zij haar brood als schrijfster verbonden aan universiteiten, waaronder de Universiteit van Sheffield en de Universiteit van East Anglia in het Verenigd Koninkrijk.

Carter schreef ook art…Lees verder op Wikipedia